AS NOSAS EMOCIÓNS:OS NENOS/AS DE 5 ANOS EXPRESAMOS O MEDO.

O MEDO.
GRAZAS ÁS FAMILIAS POR COLABORAR NA ELABORACIÓN DAS ONDAS DE "UN MAR DE MEDO".

COMO A MAIORÍA DOS NENOS/AS EXPRESARON O SEU MEDO A ESCURIDADE NO SEU DORMITORIO,MÓSTROVOS AQUÍ UN PAR DE CONSELLIÑOS PARA CASA,POIS NA ESCOLA ESTE TEMA XA FOI TRATADO E NA AULA NON TEÑEN MEDO A ESTAR A ESCURAS.
AGORA É IMPORTANTE QUE FAGADES O MESMO NA CASA.

NOVEMBRO:Mes do magosto e os porquiños.

COMO NOS GOSTAN OS PORQUIÑOS!

SOBRETODO OS NOSOS PORCOS CELTAS,RECENTEMENTE RECUPERADOS,POIS ESTABAN EN PERIGO DE EXTINCIÓN.

MIRADE QUE BONITIÑOS SON.

PERO O QUE MÁIS NOS GOSTA DELES SON AS BOAS COUSAS 

QUE NOS DAN.

A VER SE SABEDES O NOME DALGUNHAS DELAS?

FALAREMOS DELAS NA CLASE.

NÓS SABEMOS AS PARTES DA CACHEIRA DO PORQUIÑO PORQUE XA AS DEMOS NOS CURSOS ANTERIORES,PERO ESTE ANO APRENDEREMOS ALGUNHAS PARTES DO CORPO,COMO ESTAS...

.

O ANO PASADO APRENDIMOS UNHA CANCIÓN SOBRE O NOSO AMIGO O PORQUIÑO .

ÍMOLA LEMBRAR!

PRONTO SERÁ O MAGOSTO E COMEREMOS UNHA DAS COUSAS QUE MÁIS LLE GOSTAN ÓS PORQUIÑOS:"AS CASTAÑAS".

SE QUEREDES SABER DO NOSO MARAVILLOSO "PORCO CELTA"PREMEDE NO ENLACE, QUE APARECE DEBAIXO DESTE PRECIOSO PORQUIÑO ,E DESCUBRIREDES COUSAS QUE NON SABÍADES DEL.

http://www.asoporcel.com/porco-celta/estandar-orixe-evolucion

SE VOS PETA COLOREAR ÓS TRES PORQUIÑOS DO CONTO,PREMEDE NO ENLACE QUE APARECE DEBAIXO DA FOTO DESTES TRES VALENTES QUE SOUPERON VENCER Ó LOBO.

FARÉMOLO TAMÉN NA PDI(PIZARRA DIXITAL) DA NOSA ESCOLA.

http://www.coloreardibujos.net/lostrescerditos.html

LEMBREMOS ESTE CONTO MARAVILLOSO.

ENCÁNTANNOS OS PORQUIÑOS!

QUEREDES SENTIR MEDO DE VERDADE?

POIS MIRADE ÓS VAMPIROS E VAMPIRAS DE 5 ANOS.

OS NOSOS CALACÚS.

 

PARA QUE AS FAMILIAS SAIBAN MÁIS DO SAMAÍN E A NOITE DOS CALACÚS.

A orixe desta festa pérdese na noite dos tempos e posiblemente sexa a mestura das tradicións e ritos dos diferentes pobos que pasaron por esta terra.

Así, para os celtas, o Samaín (31 de Outubro) era a última noite do ano e considerábase un momento propicio para presaxiar o futuro. Pensaban que nesta data as portas do “outro mundo” quedaban abertas e que as ánimas dos defuntos e outros espritos invadían, por unhas horas, o mundo dos vivos; as ánimas dos finados voltaban visitar ás súas familias na súas antigas casas para quentarse a carón do lume da lareira e comer os alimentos que lles tiñan preparados os seus parentes. Os celtas tamén acendían grandes fogueiras e colocaban as caveiras iluminadas dos seus inimigos no máis alto dos castros para espantar aos espritos malignos. De aí pasouse a facer caveiras coa cortiza das cabazas. Esta tradición conservouse ata os nosos días en toda Galiza, aínda que recibindo nomes diferentes en cada lugar: calacús polas Rías Baixas, caveiras de melón en Cedeira, calabazotes en Ortigueira, colondros en Ourense… etc.

Os romanos, despois de conquistar territorios habitados por pobos célticos, engadiron ao Samaín elementos da súa festa da colleita, que se celebraba o 1 de Novembro na honra de Pomona, deusa dos froitos e das árbores, á quen facían distintas ofrendas. Por iso, hoxe en Galiza consérvase o costume do Magosto, consistente nunha festa onde se comen castañas, aínda que existen outras comidas e doces típicos destes días.

Os cristiáns celebran o 31 de Outubro a véspera de Todos os Santos. Os católicos recordan aos seus mortos e axúdanos a saír do purgatorio coas súas pregarias e acendendo candeas que deben estar prendidas ata que se consuman. A Igrexa designou o 1 de Novembro como Día de Todos os Santos no século IX, agardando ata o século XII para nomear o 2 de Novembro como o Día dos Fieis Defuntos, cristianizando deste xeito a festa celta dos mortos.

Na actualidade, en Galiza consérvase unha mestura de todas estas tradicións. Así, acéndense cabazas ou calacús (as caveiras dos inimigos dos celtas); cócense castañas con anís para as ánimas do purgatorio e outros espectros (ofrenda de froitos á deusa Pomona); acéndense e aliméntanse pequenas candeas que flotan dentro de cuncas con auga e aceite, de forma que cando se consomen é porque unha ánima do purgatorio xa alcanzou a luz (salvación das ánimas cristiás e efecto buscado polos druídas celtas coas súas fogueiras).

Coa cristianización, a Igrexa prohibiu moitos destes milenarios ritos por consideralos pagáns, sendo os nenos quen os transformaron e continuaron as celebracións suplantando con disfraces aos defuntos e percorrendo as casas do pobo, onde interpretaban cantigas de agradecemento se os recibían con chulas de cabaza, carne, pan, viño e froitos secos que gardaban nas súas bolsas; pero, se non lles tiñan nada preparado, as cantigas eran de escarnio cara os da casa ou dábanlles un gran susto.

Polo tanto, aínda que existe a crenza xeneralizada de que a Noite dos Calacús, Samaín, ou Halloween é unha festa importada dende USA, en realidade sucede todo o contrario. En efecto, os dous millóns de galegos que emigraron a América dende o século XIX e os emigrantes irlandeses e doutras nacións céltico-atlánticas que marcharon a Norteamérica foron os que levaron alí a celebración do Día de Defuntos, a cal, por desgraza, regresa a nós hoxe en día en forma de Halloween desvirtuado e cutre, convertido nun comercial entroido festivo carente do fermoso significado máxico e ritual que tiña noutros tempos pasados a Noite dos Calacús.

Distintivo dos nosos nenos/as para
a festa dos calacús.

Non só se celebra a noite dos calacús en Galiza senon tamén en case toda España e norte de Portugal,con pequenas variacións.
Os nenos/as de 5 anos quixeron facer o que facían os seus antergos e foron por tódalas aulas da escola pedindo "chulas de cabaza ou pesetas" coa finalidade de voltar ás nosas raices e non esquecer a nosa cultura.Podedes mirar o que pasou neste blogue.
NON COMADES DEMASIADAS CHULAS E CASTAÑAS,NIN DEMASIADOS BUÑUELOS E OSOS DE SANTO.
LEMBRÁDEVOS DOS QUE XA NON ESTÁN CONNOSCO,POIS TEMOS MOITO QUE AGRADECERLLES.
MOITOS BIQUIÑOS DE PERECHO E MARICRUZ.

PEQUENOS TRABALLIÑOS PARA O SAMAÍN DOS NENOS/AS DE 5 ANOS.

FELÍZ ANIVERSARIO,LOLA.

LOLA XA TEN 5 ANOS E TRUXO UNHAS CAIXIÑAS CON COUSAS DO SAMAÍN E LARPEIRADAS PARA TODOS/AS.

MOITAS FELICIDADES,LOLA.

XA ERES UNHA RAPAZA MAIOR.

PERECHO FÍXOLLE UNHA TARXETA COAS SINATURAS  DE TODOS/AS.

QUERÉMOSTE FACER OUTRO AGASALLO:
FELÍZ ANIVERSARIO EN GALEGO SÓ PARA TÍ.

UNHA OBRA DE ARTE,NARRADA POR SANCHO GRACIA.

Unha obra de Arte de curtametraxe ,animada por


CARLOS  LASCANO,

 co guión orixinal de MARCOS BESAS. 

 Cun narrador increíble, SANCHO GRACIA.

PARA TÓDALA FAMILIA,UNHA LENDA TRISTE,DE MEDO,

PERO MARAVILLOSA,QUE NOS DA UNHA LECCIÓN DE

BONDADE E AMIZADE.

ESTE É UN AGASALLO DE PERECHO,QUE A PESARES DE SER UN TRASNO NON É MALO SENON BO, E  ADEMÁIS É AMIGO NOSO COMO O ESPANTALLO ERA AMIGO DO CORVO.

ACHÉGASE "O SAMAÍN".

ACHÉGASE E ESTAMOS PREPARANDO A NOSA FESTA.

PREPARAMOS UNS DISFRACES MOI ESPECIAIS PARA ASUSTAR Ó RESTO DA ESCOLA.

É UNHA SORPRESA.

DECORAMOS A NOSA AULA,AÍNDA QUE QUEDAN COUSAS POR COLOCAR.

DECORAMOS O NOSO RECANTO DAS EMOCIÓNS,NO ESPAZO ADICADO Ó MEDO.

E ESTAMOS A FACER DÚAS SORPRESAS  MÁIS.

MENTRAS ESPERAMOS POLO SAMAÍN IMOS QUENTAR MOTORES CON ESTE VÍDEO TAN CHULI E TENTAREMOS APRENDER A SÚA CANCIÓN.

SAMAÍN- Mamá Cabra                      Era noite de trebón                 nun vello e mouro castelo,                    a auga caía a chuzos                    e os lóstregos a miles.                    Oes dentro un barullo                    de alaridos e lamentos,                      era noite de trebón                 nun vello e mouro castelo.                     Bule, bule, bule, bule,                 bailan, bailan os espectros,                   bailan, bailan esqueletes,                 sapos, monstros e morcegos.                 Bailan, bailan as pantasmas,                 monstros, bruxas e curuxas.                  Bule, bule que aínda é cedo                    e hoxe toca pasar medo.                      Bule, bule, bule, bule,                  bailan, bailan os espectros,                    bailan, bailan esqueletes,                  sapos, monstros e morcegos.                 Bailan, bailan as pantasmas,                  monstros, bruxas e curuxas.                   Bule, bule que aínda é cedo                      e hoxe toca pasar medo.                         XOGA NO SAMAÍN

QUEBRACABEZAS DE CABAZAS PARA PASALO BEN E APRENDER.

PARA ESCOMENZAR A MONTALO TES QUE PREMER EN "OK".
AGORA UN DIFICILIÑO.
NON TE PREOCUPES SE NON ERES CAPAZ DE FACELO Á PRIMEIRA.
SEGURO QUE SAE Á SEGUNDA OU Á TERCEIRA.
CONCÉNTRATE E SERÁS O CAMPIÓN/A.

A QUE ESTÁN GUAIS!

É UN AGASALLO MEU.

MOITOS BIQUIÑOS E "FELÍZ OUTONO".

O VOSO AMIGO, PERECHO.

CONTENTO OU TRISTE?

A TRAVÉS DOS CADROS TAMÉN SE EXPRESAN AS EMOCIÓNS E OS SENTIMENTOS.

OBSERVA BEN ESTES DÓUS RAPACES.

PENSA SE ESTÁN CONTENTOS OU TRISTES E PORQUÉ CRES QUE ESTÁN ASÍ.

FALAREMOS DELES NA CLASE.

NENO DE  BARTOLOMÉ E.DE MURILLO.

NENO DE BRUNO AMADIO.

AGORA MIRA ESTAS DÚAS MARIÑAS.

COMO SE SENTÍAN OS PINTORES CANDO PINTARON ESTES CADROS?

ESTES PINTORES TAMÉN EXPRESARON AS SÚAS EMOCIÓNS MENTRAS PINTABAN.

FALAREMOS E COMENTARÉMOLO TODOS XUNTOS,A VER SE PENSAMOS O MESMO.

MARIÑA DE M.P.CASTELAO

PRAIA DE BOUZAS-VIGO DO NOSO AMIGO E SEGUIDOR FRANCISCO SANTORO.